دانلود مقاله اقبال لاهوری به صورت ورد و پی دی اف در قالب یک فایل زیپ.
فایل ورد آن قابل ویرایش می باشد. شما می توانید بنا به خواسته خودتون آن را تغییر داده و استفاده کنید.
مقدمه :
زبان فارسی درهند :
از سال ۳۶۹ هجری قمری ( ۹۸۶ میلادی ) یعنی از زمان ورود ناصرالدین
به هند تا سال ۱۲۷۵ هجری قمری ( ۱۸۵۷ میلادی ). یعنی انقراض
سلطنت خاندان مغول کبیر ( سلسله بابری هند از اعقاب امیرتیمور
گورکان زبان فارسی .زبان رسمی و درباری و دیوانی ،
و زبان شعر و ادب مردم هند . جزء افتخارات خاندانهای
بزرگ و خواص مردم بود و هنوز هم در هند وپاکستان
خاندانهای اصیل مسلمان بدانستن زبان فارسی
.افتخار می نمایند .
دردوران پادشاهی گورکانیان که از سال ۹۳۲ تا ۱۲۷۵ هجری قمری یعنی
سیصد و چهل و سه سال طول کشید. دربار دهلی یکی از مراکز فرهنگ
و علوم و تمدن ایرانی بود و ا عتبار و شکوه زیادی داشت. تا جایی که
دربار صفویه را در اصفهان تحت الشعاع قرار داده بود و اغلب شعرای
فارسی زبان از ایران به هند رفته و پادشاهان این خاندان
را مدح گفته و صله می گرفتند .
زبان فارسی تا نیمه قرن نوزدهم زبان رسمی بود . خط فارسی نستعلیق
نیز دراغلب زبانهای هندی مورداستفاده قرار گرفت و بعدها خط رسمی
زبان اردو شد . ولی زبانهای سندی و پنجابی و بنگالی به
خط نسخ درآمدند .
در لشکر کشیهای سلطان محمود غزنوی به هند، جمعی از شاعران
و علمای ایرانی به هند رفت و هند را به ایرانیان شناساندند. پس از
سلطان محمود نیز با اعقاب او ، شاعرانی مانند ابوالفرج رونی و
هجویری و ممسعود سعد سلمان به هند رفته و درلاهور اقامت
گزیدندو درعهد ملوک غوری و پادشاهان شرقی ، شعرا ونویسندگان
دیگری مانند عبدالملک جریانی و محمود عوفی و امیر خسرو دهلوی
و آذری اسفراینی موجب رواج زبان فا رسی درهند شدند .
شعرای دیگر مشهور فارسی زبان عهد گورکانیان و بعد از آنان درهند عبارتند از :
ظهیرالدین بابر و اسماعیل عادلشاه دکنی متخلص به وفایی و غزالی مشهدی
و عرفی شیرازی و نظیری نیشابوری و طالب آملی و کلیم کاشانی و قدسی
و غنی کشمیری و صائب تبریزی .
این شاعران علاوه بر آنکه درهند از احترام خاصی برخوردار بودند و سبب شهرت
ممدوحین خویش می شدند ، زبان فارسی را بعنوان زبان ادب و کمال و نشانه
فضل و هنر ، در سراسر منطقه رواج دادند تا جائی که در شعر فارسی
سبکی هم بنام سبک هندی بوجود آمد . از جمله شهرهای بزرگ هند
شهرلاهور بود که پایگاه عمده ای برای نشو و نمای زبان فارسی
و سرزمین مناسبی جهت شاعران و فضلای ایرانی شده بود .
قدمت نام و آبادی لاهور تا حدود دو قرن قبل از میلاد مسیح می رسد، ولی
مقارن ظهور اسلام و در دوران تاخت و تاز مهلب بن ابی صفره و محمد بن
قاسم ثقفی و تا فتح این شهر بدست سلطان محمود غزنوی درسال ۴۰۵ هجری ،
این شهر اهمیت زیادی نداشت و از توابع ملتان محسوب می شد و ملتان
خود جزو استان پنجاب بود ، ولی بعدها به واسطه آمد و شد شعرا و
فضلای ایرا نی ، شهر لاهور اهمیت فراوانی یافت تا جائی که زبان
فارسی و تمدن ایرانی از آنجا به دهلی و سایر بلادهند و آسیای
جنوب خاوری راه یافت .
توجه : لینک دانلود پس از خرید برای شما نمایان شده و به ایمیل واردشده نیز ارسال خواهد شد.